Transitie en échte gesprekken

Vier mensen kwamen bij mekaar najaar ’09 omdat actieonderzoek hen werkelijk boeide. Dieper doorgaand op wat hen werkelijk verbond en wat ze dan wel wilden onderzoeken, werd duidelijk dat ze samen willen bouwen aan ‘de nieuwe wereld’ in Vlaanderen. Zo werd de kerngroep van Levend Vlaanderen geboren, niet vanuit planning, maar vanuit passie (en ziel?), verantwoordelijkheid en échte gesprekken.

Gesprekken die er toe doen.
Gesprekken waarin onze diepste hoop en onze grootste angst samen komen.
Gesprekken rond thema’s waarrond werkelijk iets op het spel staat.

Wat staat er eigenlijk op het spel in Vlaanderen?
De politiek? De natuur? De multiculturele samenleving? De buurten? Onze economie? De jongeren? Onze gezondheid? De vergrijzing? De steden?

Wij denken dat alles in onze maatschappij in transitie is naar iets nieuws, iets wezenlijk anders. Om daar zicht op te krijgen, om daar een stap in te nemen – en niet slechts af te wachten – zijn er échte gesprekken nodig om samen de nieuwe betekenis te ontdekken en vorm te geven. Werkelijk samen. Op een nieuwe manier samen. Op een échte manier samen.

Transitie is zien wat niet meer dienstig is en dat zorgzaam laten afsterven, en is zien wat nog wel bruikbaar is en dat meenemen in de nieuwe vorm.
Transitie is ophouden te verwachten dat anderen – de politiek of de ondernemingen – het zullen oplossen. Het is opstaan als actieve en betrokken burgers zodat andere partners kunnen inhaken op onze initiatieven. In de literatuur heet dat de derde generatie burgerparticipatie. De eerste generatie waren onze sport- en cultuurraden; de tweede generatie zijn de participatieprocessen, de referenda, de ombudsdiensten. En iemand vroeg zich af of de vierde generatie dan ambtenarenparticipatie zou heten…

Vele lokale initiatieven (Centrum Waerbeke, transitie, De Genks en vele andere die ik niet persoonlijk ken) zijn als zichtbare paddenstoelen in ons Vlaams landschap en wij willen het mycelium – de ondergrondse, dunne draadjes die de paddenstoelen/bloemen verbinden – versterken en laten groeien. Om samen te leren en samen bredere processen op gang te brengen, ze te dragen en ze te begeleiden.